VTM
Dialoog

Dina Tersago: “Schoonouders zo lang mogelijk bij ons thuis laten wonen”

Dina Tersago ontvangt ons virtueel en breed glimlachend in de kangoeroewoning die ze met haar gezin en haar schoonouders deelt. Dat corona ook een impact heeft op het leven van de presentatrice van onder andere ‘Boer zkt vrouw’ en ‘Blind Gekocht’ is snel duidelijk: haar jongste zoon komt om aandacht vragen nog voor we goed en wel gestart zijn. “Het was normaal vandaag zijn eerste schooldag.” Met drie generaties onder hetzelfde dak samenwonen, het lijkt ons een hele uitdaging.

Samenwonen met je schoonouders in een kangoeroewoning, hoe kom je op dat idee?

“Ik heb die vraag nogal gekregen. (lacht) Het komt voor een groot stuk door ‘Boer zkt vrouw’. Ik kom op veel boerderijen en vaak wonen daar nog verschillende generaties onder één dak of toch op hetzelfde erf. Ik vond dat altijd erg gezellig. Bovendien groeien de kinderen dichtbij hun grootouders op. Die mensen zorgen heel erg voor mekaar. Ook wanneer de kinderen de boerderij overnemen, blijven de ouders meestal dichtbij. Heel dat systeem sprak me erg aan. Ik denk dat dit de toekomst is: de rusthuizen zitten overvol en de zorgsector is overbelast. Het idee om mijn schoonouders zolang mogelijk bij ons thuis te houden, vind ik mooi. Zo blijven ze betrokken bij het gezinsleven en helpt dat tegen vereenzaming. We wonen nu al zo’n vijf jaar samen.”

Hoe verloopt de wisselwerking met je schoonouders?

“Iedereen doet wat hij kan in onze kangoeroewoning: wij onderhouden de tuin, maar mijn schoonouders genieten daar ook van. Anderzijds, wanneer wij eens geen tijd hebben, koken zij mee voor ons. Mijn schoonouders moeten van ons samenwonen het plezier ervaren, niet de lasten. Het is dus niet de bedoeling dat zij fulltime voor de kinderen zorgen. Ze kunnen ook perfect de deur sluiten die onze wooneenheden scheiden en zichzelf even afzonderen. Normaal staan de deuren wagenwijd open en lopen de kinderen van het ene huis naar het andere. In deze tijden gaat dat natuurlijk niet en blijft de deur toe. Het voordeel is wel dat we elkaar met de nodige afstand nog kunnen zien in de tuin. In dat opzicht zijn ze niet helemaal geïsoleerd.”

Voordelen genoeg dus. Zijn er ook nadelen?

“Voor ons niet. Je moet gewoon zorgen dat je goede afspraken maakt. In het begin liep die communicatie soms wat spaak. Zo gebeurde het dat zij voor ons hadden meegekookt, terwijl ik ook al iets had voorzien. Maar dat is een luxeprobleem. Voor de rest hebben we zowat hetzelfde ritme: wij zijn avondmensen en werken vaak laat door. Zij blijven ook laat op, dus ze hebben er helemaal geen last van als wij nog wat lawaai maken. Wie aan een kangoeroewoning wil beginnen, moet uit hetzelfde hout gesneden zijn en vooraf de manier van samenleven goed afstemmen. Zie het als twee aparte huishoudens onder één dak: wij moeien ons niet met hun huishouden en zij niet met dat van ons, ook niet met de opvoeding van onze kinderen bijvoorbeeld. Ik wist op voorhand dat ik het goed kon vinden met mijn schoonouders. Maar je kan natuurlijk pas echt weten of je met elkaar kan samenleven op het moment dat je effectief samenwoont en dan is het misschien al te laat. (lacht) Ik zeg altijd: ‘Er is niets dat je niet kan uitpraten’. Dat heb ik thuis ook bij mijn ouders geleerd. Wij zijn heel rechttoe rechtaan.”

Je kinderen hebben nooit iets anders gekend dan dat hun grootouders bij hen wonen. Dat is heel anders dan ze gewoon zijn bij hun vriendjes.

“Ja, ze denken dat bij ieder gezin moeke en vake inwoont. Zij vinden dat heel normaal. Ik vind het zelf ook belangrijk dat ze opgroeien met respect voor hun grootouders en dat ze daar een goede band mee kweken. Ze gebruiken het ook wel in hun voordeel hoor: als ze bij mij geen chocolaatje krijgen, proberen ze het bij moeke. (lacht) De oudste heb ik al wel kunnen uitleggen dat deze situatie niet voor iedereen geldt. Hij snapt wel wat een kangoeroewoning is.”

Zijn je schoonouders nog in goede gezondheid en zelfstandig?

“Ze zijn allebei ongeveer 80 jaar. Maar eigenlijk zijn ze nog heel zelfstandig: ze rijden met de wagen en doen boodschappen. De gezondheid van mijn schoonvader is momenteel minder goed: hij wordt behandeld voor kanker. Tijdens de corona-epidemie is het dus extra oppassen geblazen dat ze niet ziek worden. Net omdat ze nog zoveel zelf doen, is deze periode best confronterend voor hen. De boodschappen doen we plots voor hen. Maar ze trekken hun plan: ze zijn heel sociaal en hebben nog vaak contact, al is dat nu uiteraard telefonisch. We zijn dus geen mantelzorgers voor hen. Natuurlijk dachten we al na over een situatie waarin zij zorgbehoevend zouden worden. We hebben altijd gezegd dat we dat stapje voor stapje zullen bekijken. Wij willen gerust mee koken voor hen en boodschappen doen: dat is allemaal geen probleem. Voor de rest is er ook heel wat ondersteuning aan huis: mensen die fantastisch werk leveren, bijvoorbeeld de thuisverpleegkundigen van het Wit-Gele Kruis. In dat opzicht zijn we daar niet zo ongerust over."

Zou je later in een kangoeroewoning met één van je kinderen willen wonen?

“Daar heb ik eigenlijk nog nooit over nagedacht. Ik ben ook niet iemand die zo’n dingen verwacht van zijn kinderen. Mijn kinderen moeten vooral doen waar ze zichzelf goed bij voelen. Je kan zoiets niet afdwingen, dat moet een beetje organisch groeien. Maar ik zit nog in de fase dat mijn zoon zegt dat hij voor altijd bij mij wil blijven en met mij wil trouwen. (lacht)”

Ben je bezig met gezond leven en gezond blijven?

“Ik probeer. (lacht) Ik zou meer moeten bewegen maar sinds de kinderen er zijn, lukt me dat niet zo goed. Vroeger ging ik wel fi tnessen en joggen, maar dat staat nu op een laag pitje. In tijden van corona pik ik het lopen weer op. Kan ik niet lopen, dan probeer ik met de kinderen in het bos te wandelen of gaan we op stap met de fi ets of step. Ik streef naar een combinatie van beweging en gezonde voeding. Gezond en gevarieerd eten met voldoende fruit heb ik van thuis meegekregen.”

Ben je bezig met ouder worden?

“Ik heb eigenlijk helemaal geen probleem met ouder worden. Ik vind ook rust in het ouder worden. Toen ik twintig was, zat ik met heel veel vraagtekens. Ik was nogal een piekeraar. Eigenlijk wou ik toen al weten dat het goed zou komen. Ondertussen weet ik dat. (lacht) Ik probeer stil te staan bij wat we hebben, niet alleen in deze coronatijd. Ik ben elke dag dankbaar als we goed de dag zijn doorgekomen en als iedereen gezond is. Ik kan oprecht zeggen dat ik gelukkig ben met hoe mijn leven nu loopt. Meer dan eens, ook in deze periode, besef ik dat andere mensen het minder goed hebben.”

Meer over het thema: 
Langer thuis wonenMantelzorg
Datum laatste aanpassing: 
17/06/2020

Ontdek hoe het Wit-Gele Kruis je kan helpen

Onze verpleegkundigen zijn opgeleid om patiënten met kanker te verzorgen en te begeleiden. Ook met je vragen en bezorgdheden kun je bij ons terecht. Zo moet je minder vaak naar het ziekenhuis, wat je comfort aanzienlijk verhoogt.

Onze zorgcentrale kan je op verschillende manieren helpen om veilig en comfortabel thuis te blijven wonen. De zorgcentrale gaat verder dan enkel alarmering via een personenalarmsysteem. We hebben ook oog voor preventie, nazorg en begeleiding.

Zo lang mogelijk zelfstandig thuis wonen en je toch veilig en gerust voelen? Dat kan met een personenalarm. In een noodsituatie kom je met één druk op de knop in contact met onze zorgcentrale. We schakelen onmiddellijk hulp in!